Space നെയും ടൈമിനെയും പറ്റിയുള്ള വ്യവസ്ഥാപിത ധാരണകളെ അടിമുടി തകിടം മറിക്കുന്നുണ്ട് കണ്ണാടിപ്പുഴ. അത് വിദഗ്ധമായി എഡിറ്റു ചെയ്തിട്ടുമുണ്ട്. വില്പനയുടെ വർത്തമാന കാലത്തിൽ കാലത്തെയും സ്പെയ്‌സിനെയും ലഘൂകരിച്ചും ഹിംസയുടെയും സംഘർഷത്തിന്റെയും സങ്കുചിതങ്ങ ളിൽ എത്തുന്ന രേഖീയതകളെ ഈ കൃതി Transcend ചെയ്യുന്നു. തോമസ് മന്നിന്റെ ‘മാജിക് മൗണ്ടനി’ൽ ഇങ്ങനെയൊരനുഭവം എനിക്കുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. എല്ലാ ലഘൂകരണങ്ങളെയും രേഖീയതകളെയും അധ:കരിക്കുകയെന്നത് എല്ലാ അതിർത്തി കളെയും സങ്കുചിതത്ത്വങ്ങളെയും അധഃകരിക്കുകയെന്നതു തന്നെയാണ്. അതിനുള്ള ഒരു മാധ്യമമായിട്ടാണ് കണ്ണാടിപ്പുഴ അനുഭവപ്പെട്ടത്. ബൈബിളും ഉപനിഷത്തുക്കളും പുരാണങ്ങളും ചരിത്രവും ഇതിഹാസവും വാമൊഴികളും വരമൊഴികളും നാട്ടുവഴികളും പെരുവഴികളും ജലവും കാറ്റും തീയും മേഘങ്ങളും തിര്യക്കുകളും ഇതരപ്രകൃതികളും വിനിമയം ചെയ്യുന്ന ഒരു ദുരന്ത ഭൂമിയായി ഈ മാധ്യമം മാറുന്നുണ്ട്. തീരങ്ങളിൽനിന്ന് ആഴങ്ങളിലേക്കും ഒഴുക്കുകളിലേക്കും തിരിച്ചും പുഴ ഒഴുകുന്നുണ്ട്.